bila aku sedar aku manusia penuh cela
aku tahu aku tak bisa mengharap kamu yang sempura
aku bukan si gadis bertudung labuh
yang manis langkahnya
sopan dan sepi bicaranya
aku bukan si kurus tinggi persis juwita
yang bisa kalung dan sarung apa saja koleksi masa kini
yang dibangga kanan dan kiri
bodohlah aku kalau aku harapkan kamu
yang bisa beri apa sahaja yang aku pinta
bodohlah aku kalau aku harapkan kamu
yang punya wang beribu dan rupawan bak putera kayangan
biar kita sama-sama
sempurnakan apa yang lompong
tampalkan apa yang koyak
bersama-sama sampai hari akhir
hari terpisah jasad dari nyawa